186. Taslak

Salı, Şubat 14, 2017


Her gün bu sayfa en az bir kez açılıyor.
Bazen bir şeyler karalanıyor, bazen boş sayfaya bir miktar baktıktan sonra pencere kapatılıyor.
Hakkımı yiyemem, bazen uzun uzun bir yazı yazılıyor, son paragrafa kadar geliniyor, fotoğraflar yerleştiriliyor...
Son paragrafta bu kez o son cümlelerle bakışılıyor bir süre.
"Sevgiler" deyip de o minik kalp emojisini yapıştırmak kısmet olmuyor.
Pencere kapatılıyor, taslaklar artık 1 adet daha fazla.

Seneler senesi yazanlar, daha sosyal medya namına ortada pek bir şey yokken bile paylaşanlar; keyifli, zihin çalıştıran, hayal kurduran, ilham veren, plan yaptıran her şeyin, paylaştıkça çoğaldığını bilenler, şunu da iyi bilir: Çoğaltmayı sevenler için paylaşmak, zevkten ziyade ihtiyaç haline gelir.

Elim yine gidiyor o turuncu düğmeye, hop, hemen karşımda yepyeni bir sayfa. 

Bakışıyoruz azıcık, aslında yazmak istediğim öyle çok şey var ki. An itibariyle (tam) 185 taslak var mesela taslaklar klasöründe, öyle boş, iki cümle yazılıp bırakılmış sayfalar da değil belirtmek gerek; her birinde belli bir konu var, kimi bitmiş, kimi yarım, kimi paylaşmaya hazır, öylece duruyorlar.

Diğer blogger dostlarımın sayfalarını ziyaret ediyorum, yazılarını okuyor, paylaştıkları fotoğraflara bakıyorum. Garip bir hüzün seziyorum cümlelerinde ve bir inat; çoğaltmak için, üretmek için...

İçim açılıyor bazen de; iyi bir ruh hali bir çok şeyin fenotipini değiştirebilir. İyi tarafından bakmak, hayattan zevk alma yanlısı olanların ustalaştığı bir erdemdir. Fakat...

Bazen de olmuyor işte.

Endişeli bir yılgınlık hali ağır basıyor, dur diyorum Maya'nın karlı günlerde yaptığı komiklikleri, geçen gün yaptığın vegan kurabiyeyi, az ileride yeni açılan kahveciyi, yeni çıkan o mükemmel göz farı paletini, bu ara okuduğun güzel kitapları, sağlıklı beslenmeye çalışırken öğrendiğin üç beş faydalı bilgiyi, aylardır taslaklarda bekleyen o huzurlu seyahatin fotoğraflarını falan...

Ne gerek var şimdi diyorum.

--

Bana seneler senesi yol göstermiş, kılavuzum olmuş bir cümle vardır:

"Su yolunu bulur"

Bulur elbet. Bulur da...

Bloglarımızın gönlünü nasıl alacağız bakalım.

Sevgiler,


You Might Also Like

8 yorum

  1. Yanıtlar
    1. Sanırım çoğumuz aynı hislerden muzdarip olduk :/

      Sil
  2. Ah Meric o kadar iyi anliyorum ki demek istedigini. Ama inan yazmak, bir seyler uretmek insana tekrar motivasyon kazandiriyor ve insan yilginligi atiyor. Ayrica senin yazilarin ve fotograflarin yalnizca sana degil, okuyanlarina da motivasyon kazandirir! ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İşte tutunacağımız tek bakış açısı da bu... bir şekilde üretmeye devam etmek lazım, hepimiz için :)

      Sil
  3. Keşke 185 taslak da yayınlansa da okusak :) En sevdiğim bloggerlar arasındasın, Lacivert Ojeli günlerden bu yana :) Blog dünyasının eskisi kadar aktif olmaması üzücü, ama hala hatırı sayılır bir kitle okuyor ve yazıyor. Sen de bırakma buraları. Sevgiler <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel geldi bu yorum, çok teşekkür ederim. Bir şekilde var olmaya devam edeceğiz şüphesiz, çok boş kalmaz buralar :)

      Sil
  4. merhaba:) bloğum olmamasına, bir blog takip listem de olmamasına rağmen üniversite yıllarımda google a lacivert ojeli kız yazıp bloğunu okuduğumu çok net hatırlıyorum. bugun de bir şeyler ararken eski bloguna rastladım okudum iyi geldi. oradan yeni bir blog açtığını gördüm tıkladım ve buradayım:) sen yazmaya devam et lütfen ruhumuza iyi gelsin. tekrar bulmam çok iyi oldu sevindim resmen.şimdi yazılarını okumaya koyuluyorum. sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay yorumların en güzeli :) Çok teşekkür ederim, çok mutlu oldum bu cümleleri okuduğuma! Tekrar hoş geldin :)

      Sil

Yorumlarınız değerli, haydi sohbete katılın!

We Have A Rule

We Have A Rule

Yasal Uyarı

Bu sitedeki tüm metin ve görseller, telif hakkı yasası ile korunmaktadır. İzinsiz ve kaynak göstermeden kullanımı, yasanın ihlali sebebi ile kullanan kişi hakkında yasal işlem başlatma sebebi sayılır.

Twitter

Subscribe